Wyszukiwanie

Wieś z murowaną kuźnią z pierwszej połowy XIX wieku, zajmująca około 5,4 km², znajduje się około 9 km na wschód od Mladej Boleslav w kierunku na Jičín.

Pierwsze dokumenty wspominające Sukorady pochodzą ze stosunkowo późnego okresu.
Mieszkał tu ród ziemiański, który nosił przydomek właśnie odnoszący się do tego miejsca. Václav
ze Sukorad pojawia się w piśmiennictwie w 1420 roku w związku z zamkiem Bezděz, gdzie być może był nawet kasztelanem. Wspomina się o nim również w 1425 roku, kiedy występuje z przydomkiem z Charvátců. Wykopaliska archeologiczne w miejscu dawnej umocnionej rezydencji potwierdzają, że osada istniała w tym miejscu już w XIV wieku. W połowie XV wieku rezydencja należała do rodziny Lapačków ze Sukorad, konkretnie - w 1468 roku do Jindřicha. Jego potomek, Jiří, rezydował już w posiadłości w pobliskim Březnie. W drugiej rezydencji w Sukoradach w 1457 roku swoją siedzibę miał Jan Lapačka ze Sukorad, który nabył ją od Kateřiny z Kosořic. Po połączeniu z Březnem, rezydencja straciła na znaczeniu i zanikła. W 1541 roku część wsi należała do sąsiednich Matrovic. W 1543 roku mówi się o dwóch tutejszych pustych rezydencjach. Wchodząca w skład zabudowań wokół rezydencji wieś pojawia się w dokumentach z 1660 roku. Później została przyłączona do majątku Březno. Ze starszej rezydencji do dziś zachowały się jej wyraźne zarysy na lewym brzegu rzeki Klenice, na wschód od granic wsi. W pobliżu mostu do miejscowości Dlouhá Lhota znajduje się wyraźnie zaznaczone wzniesienie, otoczone przez fosę w kształcie podkowy i zewnętrzny wał. Znaleziska archeologiczne z tego terenu można datować na około XIV-XV wiek. Druga, prawdopodobnie młodsza rezydencja, obecnie całkowicie już zanikła. Dawniej stała w środkowej części wsi, na wschód od odnowionego rowu z wodą, prowadzącego z północy na południe do rzeki Klenice. Na wschód od rowu i na południowej stronie przecinającej drogę stoi nowy obiekt nr 4, zbudowany w miejscu zburzonego dworku. Mniejsza jego część była wysunięta na teren stojącego bardziej na wschód obiektu nr 63 i na teren ogrodów na południe. Rezydencja, według tutejszej legendy zrąb, dawniej stała na południowej stronie dworku. Niewykluczone, że część jej umocnień stanowił dzisiejszy staw na cieku rowu.

W 1877 roku założono szkołę w Sukoradach, która działała do 1966 roku. Ochotnicza straż pożarna powstała w 1891 roku jako oddział strażacki. Już w 1890 roku zakupiono wóz strażacki. Członkowie OSP biorą udział w powiatowych konkursach. Co roku odbywają się również zawody pod nazwą „Puchar Sukoradów“. W 1990 roku powstało stowarzyszenie folklorystyczne. W 2010 roku dzięki dotacjom z Funduszu kultury i renowacji zabytków Kraju Środkowo-Czeskiego odnowiono Posąg św. Wacława na głównym placu wsi. Latem tego roku wieś nawiedziła powódź.

Kuźnia

W północno-wschodniej części wiejskiego placu znajduje się parterowa murowana kuźnia z nr 9 z pierwszej połowy XIX wieku, której okap jest skierowany w stronę drogi. Pokryta dachem dwuspadowym, po obu stronach zakończonym gładko otynkowanymi, murowanymi trójkątnymi szczytami. Obiekt ma w planie trzy pomieszczenia - sień, kuźnię i komórkę. Sień tworzą dwa przęsła arkad we froncie w szczycie pod okapem. Obiekt ten stanowi typowy przykład prostej pod względem architektonicznym klasycystycznej wiejskiej kuźni.

 
 

Informace o trase

 
load