Piaskowce Grzbietu Wranowskiego (Vranovský hřeben) zostały przez działalność tektoniczną wysunięte z podziemia i podniesione do pozycji pionowej. Charakterystyczna sylweta ostro rozwidlonych skał już z daleka przyciąga miłośników sportu wspinaczkowego.

Obszar wspinaczkowy prócz Suchych Skał i Grzbietu Wranowskiego zawiera też Skały Betlejemskie (Betlémské skály), Chlewisko (Chléviště), Ceklarownię (Drábovna), Klokoczskie Skały (Klokočské skály), Grasanckie Ściany (Raubířské stěny) i inne. Zwięzły cenomański piaskowiec Suchych Skał i Grzbietu Wranowskiego przypomina górski teren i dostarcza wspaniałych przeżyć wspinaczkowych. Plusem jest to, że dzięki zwięzłej skale można się tu wspinać też po deszczu, kiedy miększy piaskowiec w okolicznych rejonach uszkadza się.

Klokoczskie Skały są rozległym skalnym miastem ze stromą skalną ścianą, opadającą do doliny Klokoczskiego potoku. Oddziaływaniem wietrzenia miejscami powstały izolowane skalne ściany.

Skały Betlejemskie w zasadzie nawiązują do Skał Klokoczskich. Popularna jest skała w kształcie grzyba z dwoma bramami skalnymi, nazywana Trójnożką (Trojnožka) albo też Dziurawcem (Děravec). Na północo-wschodzie wypiętrza się dziesięciometrowa Skała Sidonii (Zdenčina skála), nad doliną Klokoczskiego potoku piętrzą się zaokrąglone odkrywki skały, tzw. grzbiety słoniowe.